Belangrijk voor een kind,

Onvoorwaardelijke liefde

Onvoorwaardelijke steun in de rug

Mensen die je opvangen en weer op weg helpen zonder oordeel

Je mag zijn wie je bent

Kindercoaching en dan.....

Tegenwoordig is coaching een trend. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een coach voor.

Bedenk een probleem, zet er het woord coach voor en je hebt een coach voor het specifieke probleem. Het is moeilijk om dan het kaf van het koren te scheiden. Wanneer je zelf behoefte hebt aan een coach merk je snel genoeg of de ingehuurde coach aan je verwachtingen voldoet.

Met kinderen is dat natuurlijk anders. Je zoekt een coach die jouw kind kan helpen ongeacht het onderliggende “probleem”. Hoe kan je in de gaten houden of jouw kind ook echt geholpen wordt.

Coaching is geen wondermiddel. Een coach heeft geen pasklare antwoorden. De coach gaat op een ontdekkingsreis samen met uw kind. Wat is er aan de hand. Het antwoord komt uit uw kind zelf en is mogelijk een heel ander antwoord dan u verwacht. De oplossing van dit probleem is niet altijd mogelijk maar een kind leren hoe je met dit probleem om kunt gaan is wel mogelijk.

Wanneer een probleem al langer bestaat heeft uw kind waarschijnlijk al bepaalde strategieën ontwikkelt die het misschien even oplossen maar die op de lange termijn niet goed werken. Wat werkt dan wel? Samen met uw kind zoekt de coach naar een oplossing die wel werkt.

Na een aantal sessies ( afhankelijk van wat er aan de hand is) gaat u al zien dat uw kind een stuk zelfverzekerder is geworden. Dat uw kind een andere oplossing probeert toe te passen en zichzelf beter begrijpt. Dit vergt ook een aanpassing van u als ouder door uw kind hiervoor de ruimte te geven.

Dat ene kind....

Dat ene kind,

Dat kind dat zoveel behoefte heeft aan aandacht,

Dat kind dat zoveel liefde zoekt,

Dat kind dat het zichzelf zo moeilijk maakt,

Dat kind dat de werkjes op school zo moeilijk vindt.

Dat kind, dat zoek ik.

De ik boodschap

Communiceren met kinderen kan soms lastig zijn. Helemaal wanneer ze een eigen wil beginnen te krijgen. Gestreste ouders die hun kind op dat moment het liefst achter het behang willen plakken. Hoe maak je een kind nou duidelijk dat je zijn of haar gedrag echt niet leuk vindt, zonder je geduld te verliezen.

Over geduld gesproken, heb je je misschien al eens afgevraagd waarom jij je geduld verliest. Is het mogelijk dat je over je eigen grenzen heen gaat voordat je je kind corrigeert? Wanneer de correctie dan komt is het voor jou eigenlijk al te laat en je kookt over wanneer je kind niet meteen luistert.

De kracht van de ik boodschap is dat je bij jezelf blijft.

Ik wil graag dat je stopt met schreeuwen,

mijn oren doen er pijn van,

wanneer je wat zachter praat versta ik je ook.

Op dit moment geef je je kind de mogelijkheid om zijn/haar eigen gedrag bij te sturen. Je kind heeft misschien helemaal niet in de gaten dat schreeuwen niet aangenaam is. Elk kind wil het graag goed doen.

Het is wel heel belangrijk dat je op deze manier communiceert voordat je grens is bereikt. Alleen dan is de ik boodschap effectief en waardevol.

Iedereen (zelfs ouders) hebben wel eens een kort lontje om welke reden dan ook.

Ook dit kan je communiceren met de ik boodschap zolang je hierin ook eerlijk bent bijvoorbeeld;

Ik ben heel erg moe,

daarom kan ik nu niet zoveel hebben,

het zou fijn zijn wanneer je iets rustiger kan spelen.

Je kind wil graag rekening met je houden en voelt zich waarschijnlijk heel tevreden over zich zelf wanneer dit ook lukt. Iemand helpen geeft immers over het algemeen een fijn gevoel.

Wanneer je kind zijn/haar gedrag dan aanpast op jouw ik boodschap vergeet dan niet een compliment te geven! Dit kan ook in een ik boodschap!

Ik ben zo blij met jou,

mijn oren doen helemaal geen pijn meer,

omdat je nu zachtjes praat.

Natuurlijk mag je ook gewoon zeggen wat ben je toch een topper dat je zoveel rekening met mij houdt.