Samen
Samen rennen door de regen,
springen in een grote plas.
Samen bouwen wij een kasteel,
van zand, en schelpen in het gras.
Samen zingen, samen dromen,
elkaar een dikke knuffel geven.
Met jou is alles vrolijker,
jij maakt kleur in mijn leven.
Het is zo eenvoudig en tegelijk ook zo ingewikkeld.
Sneeuwpret. Daar waar wij als volwassenen ook wel veel overlast ervaren, genieten de kinderen volop. Voor veel kinderen is het de eerste keer dat ze op deze schaal met sneeuw in aanraking komen. Beleef het door de ogen van je kind of van de buurtkinderen. Speel mee en maak je hoofd leeg.
Laat 2026 het jaar zijn waarin je grenzen verlegt en jezelf verrast met wat je allemaal kunt."
Herfstvakantie,
In Midden Nederland is het deze week herfstvakantie.
Kinderen kunnen weer even op adem komen.
Sommige gaan op vakantie, maar ook veel kinderen zijn gewoon thuis.
Kinderen thuis en werken is soms een pittig dilemma voor ouders.
Vaak denken ouders dat de kinderen bezig gehouden moeten worden. Dat is echt een misverstand. Geef kinderen ook de kans om zich lekker te vervelen!
Vervelen is heel goed voor kinderen. De creativiteit wordt aangeboord. Uw kind gaat het zelf proberen op te lossen. Zelfs wanneer het lijkt dat uw kind lamlendig op de bank hangt.
Vervelen geeft kinderen de kans om hun hoofd leeg te maken, Dit is natuurlijk geen bewust proces. Niks hoeven is heel fijn. Laat het maar gebeuren.
Complimenten
Een kind wil het altijd goed doen.
Geef je kind een compliment,
Jij bent het allerbelangrijkste in het leven van je kind.
Jij bent de plek waar je kind naar toe gaat om zich veilig te voelen.
Met deze wetenschap in je achterhoofd….
Accepteer tegelijk dat jij ook maar een mens bent,
leg het je kind uit wanneer je bijvoorbeeld moe bent.
Jouw kind gaat daar rekening mee houden en verdient dan natuurlijk hiervoor
weer een compliment.
De gouden weken op school, wat is dat eigenlijk?
De eerste weken tot aan de herfstvakantie, werken de kinderen en de leerkrachten aan een goede sfeer op school en in de klas. In de groep wordt een leider gekozen. Dat is geen bewust proces maar dat gaat min of meer vanzelf. Het kan zo zijn dat in de loop van het schooljaar een nieuwe leider in de klas opstaat. Waar een leider is, is er vaak ook een leerling die aan de onderkant van de hiërarchie staat. Het is belangrijk dat hier aandacht voor is. Er is vaak helemaal geen reden waarom een kind in die positie zit en dat maakt ook zo ongrijpbaar. Als leerkracht is het heel moeilijk om deze leerling hieruit te halen. Het is belangrijk dat juist de kinderen in de klas hier niet mee akkoord gaan en daar is de groepsvorming voor. Wat accepteer je van elkaar en wat niet.
Ook de ouders thuis van alle kinderen hebben hierin een belangrijke taak. Ook zij moeten de groepsvorming in de klas ondersteunen. De kinderen leven niet op een eiland en het mooiste is wanneer de wereld tussen school en thuis over en weer een soort golfbeweging is. Als je kind aan de onderkant van de groep terecht is gekomen is dat heel moeilijk. Je moederhart en je vaderhart doen pijn. Je wil het beste voor je kind en daar hoort dit niet bij.
Zoals al gezegd er is geen reden waarom je kind op die positie zit, het is pure pech,
Maak van je kind geen slachtoffer! Ook al voel je het misschien wel zo.
Wil je weten wat ik voor je kind kan doen?
Neem contact met mij op.
Liefs Vera Hofste
Gisteren waaide de wind. Ik vind dat nog steeds een prachtig natuur verschijnsel. Als kind keek ik al naar de zwiepende takken en de bomen die heen en weer gingen. Wanneer je je ogen dicht doet en je hoort het ruisen van de bladeren is het net of je de zee hoort.
Mystiek. De mens heeft er geen invloed op. Laat het gebeuren. Leun in de wind of loop er tegenin. Beide zijn soms nodig. Soms heb je een duwtje in de rug nodig en soms moet je doorzetten. Ook je kind heeft soms dat duwtje nodig. Laat mij de wind in de rug van je kind zijn om te kunnen doorzetten.
Liefs Vera Hofste
Ouders,
Wanneer de kinderen in de ochtend naar school gaan is het spitsuur in huis.
Snel, snel een boterham erin proppen, de kinderen klaar maken en jezelf. Op tijd op school en op tijd op je werk.
Wanneer een kind niet mee werkt is de sfeer al meteen slecht. Jij luistert nooit! Doe wat ik zeg. Schiet nou eens op. Dan maar zonder ontbijt. Of zelfs dan maar in je pyjama. Dit zijn echte praktijk voorbeelden die waarschijnlijk voor veel ouders heel herkenbaar zijn.
Aan wie ligt deze ochtendstress nou. Aan het kind dat niet meewerkt en zeurt, of aan de ouders?
Wat al heel erg helpen kan is om gewoon een uurtje eerder op te staan. Een uurtje?! Ja een uurtje. Toegegeven het zal in het begin niet meevallen maar je krijgt er heel veel voor terug. Je hebt rustig de tijd voor een kopje koffie terwijl je kind lekker ontbijt in zijn of haar pyjama. Er is rust want niemand heeft haast. Neem de tijd om ook even te kletsen met je kind over wat hij/zij gaat doen vandaag.
Wat een verademing geen stress!
Liefs Vera
https://www.instagram.com/verahofste/reel/DOainddjF2l/
De stoute schoenen aangetrokken.
Drieëntwintig jaar stond ik voor de klas. In die tijd veranderde er veel. Ik werd steeds minder leerkracht en steeds meer administrateur. Vanuit de maatschappij werd er steeds vaker naar het onderwijs gewezen. De “oplossing” voor alle maatschappelijke problemen.
Steeds vaker had ik het gevoel te kort te schieten. Ik miste de kinderen terwijl er minimaal dertig in mijn klas zaten! Dit wilde ik niet. Ik schoof mijn administratie door naar het weekend en in de vakantie. Het gaf mij ruimte, de ruimte die ik nodig had voor mijn kinderen in mijn klas.
Toen werd ik ziek, heel ziek en mijn klas sleepte mij erdoor heen. De ouders, de kinderen, de collega’s. Iedereen nam de tijd, nam de moeite om er voor mij te zijn. Dit was zo waardevol. Na een jaar begon ik weer les te geven, maar het was anders. Nog steeds fijn maar anders.
Dat anders heeft nu een vorm gekregen. Ik wil er zijn voor kinderen die uniek zijn, die zich anders voelen maar die gewoon zichzelf mogen zijn. Ik wil deze kinderen helpen zoals ik geholpen ben. Samen en niet alleen.
Maak jouw eigen website met JouwWeb